Ciekawe kim jest autor tego artykułu. Kimkolwiek jest, imponuje erudycją: oczytany w polskiej poezji lepiej niż niejeden Polak, na wyrywki zna historię najnowszą a o aktualnych wydarzeniach ma informacje z pierwszej ręki. Imponuje też zdolnością obserwacji i chyba też trochę odwagą.

Chciałoby się wiedzieć kto to jest. Czy w tej gazecie artykuły podpisuje się nazwiskiem?

Angielskiego uczyłem i w Taipei i na Kontynencie – i było to życie z dnia na dzień; na pewno nic, na czym można by w jakiś sposób “budować przyszłość”. Łatwe i szybkie pieniądze (oczywiście nie dla każdego – bo uczyć też trzeba umieć i lubić – inaczej praca ta staje się znienawidzoną codzienną katorgą; pamiętam, co sam przeżywałem na samym początku swojej kariery “English teacher’a”, zanim złapałem wyczucie, jak to należy robić) – to żyła złota, która – jak każda żyła złota – kiedyś się musi skończyć. Biznesmanem natomiast nigdy nie byłem i już się raczej nie stanę. Nie moja działka i nie mój styl życia.

Rozumiem jednak w zupełności entuzjazm autora wpisu, o którym tu była mowa, bo sam kiedyś podobnie myślałem. Dobrze, że są entuzjaści – bo tylko tacy mają odwagę i determinację, by zanurkować w zupełnie obcej kulturze i wyłowić stamtąd rzeczy, o których bez tego inni nie mieliby nigdy pojęcia.